W dniu dzisiejszym chciałbym zaprezentować kolejną kontrowersję, tym razem dotyczącą funkcjonowania rady nadzorczej w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Kodeks spółek handlowych dopuszcza możliwość poszerzania kompetencji rady nadzorczej tej spółki. Jak daleko te kompetencje mogą być jednak rozszerzane?
Próbując odpowiedzieć na to pytanie warto spojrzeć na możliwość przyznania radzie nadzorczej powołanej w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością kompetencji do czasowego delegowania członka zarządu rady nadzorczej do pełnienia funkcji członka zarządu spółki. Czy przyznanie takiej kompetencji jest dopuszczalne na podstawie umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością?
W nauce reprezentowane są różne zapatrywania na ten temat. Dzisiaj przedstawiam dwa zupełnie rozbieżne stanowiska w tym zakresie. W. Strzępka odrzuca tego rodzaju możliwość wskazując, że gdyby ustawodawca chciał wprowadzić tego rodzaju możliwość w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, to uczyniłby to tak samo jak ma to miejsce w przypadku spółki akcyjnej.
Autor drugiego z prezentowanych poniżej stanowisk ma całkowicie odmienne zapatrywanie na tą kwestię – skoro dopuszczalne jest rozszerzenie kompetencji rady nadzorczej w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, to jest możliwe przyznanie radzie także kompetencji do czasowego delegowania członka do sprawowania funkcji w ramach zarządu.
Jak widać wskazani autorzy zastosowali zupełnie różne zasady wnioskowania logicznego, chociaż przyznam szczerze, że bliższe jest mi drugie ze stanowisk.
Strzępka WitoldPr.Spółek.2001.5.25Rozszerzenie uprawnień rady nadzorczej w spółce z o.o. Teza nr 1
Skoro ustawodawca uregulował wyraźnie kwestię delegowania członków rady nadzorczej spółki akcyjnej w art. 383 § 1 k.s.h., to wynika z tego – jeżeli zastosuje się wykładnię logiczną – a contrario, że nie można tego czynić w spółce z o.o., bo przepis art. 220 k.s.h. nie określa hipotezy normy prawnej w sposób wyczerpujący. […] Nie będzie tu natomiast miała zastosowania inna reguła wnioskowania, tzn. argumentum a maiori ad minus (komu wolno więcej, temu czynić można mniej), gdyż zakres rozszerzenia uprawnień rady nadzorczej określony w art. 220 k.s.h. w drodze wykładni logicznej pozostawałby w sprzeczności z wynikami wykładni funkcjonalnej, czyli ratio legis przepisu art. 220 k.s.h., w porównaniu z przepisem art. 383 § 1 k.s.h. Intencją bowiem ustawodawcy było w art. 383 § 1 k.s.h. danie podstawy prawnej do delegowania członków rady nadzorczej do zarządu.
Naworski Jerzy PawełPr.Spółek.2002.2.2Delegowanie członków organów nadzoru spółki kapitałowej do zarządu. Teza nr 10Kodeks spółek handlowych, wzorem kodeksu handlowego, określając kompetencje organów nadzoru w spółce z o.o., operuje zamiennie terminami „obowiązki” i „uprawnienia”. Z tego powodu literalnemu brzmieniu przepisu [art. 221 § 2 k.s.h.] nie należy przypisywać większego znaczenia, także z punktu widzenia poprawności używanego pojęcia. […] Skoro […] na gruncie art. 220 k.s.h. dopuszczalne jest umowne rozszerzenie uprawnień rady nadzorczej i powierzenie jej prawa delegacji do zarządu, a rozszerzenie uprawnień komisji rewizyjnej w spółce niemającej rady nadzorczej może obejmować zakres określony w tym przepisie, to logiczne jest, że w rachubę wchodzi także prawo delegacji do zarządu.
Be First to Comment